Financiën

Het College van B&W verhoogt al jarenlang stelselmatig de gemeentelijke heffingen voor zowel inwoners als ondernemers, vaak zelfs meer dan nodig is op basis van inflatiecorrectie. Wat Partij Sleutelstad betreft staat de gemeente geen lastenverzwaring toe boven op de inflatie. Zelfs indexatie op basis van inflatie mag wat ons betreft geen automatisme zijn. Partij Sleutelstad vindt dat de ontwikkeling van de koopkracht leidend moet zijn. Dat betekent: als de inflatie hoog is, maar de koopkracht (bijna) niet stijgt, dan mag de gemeente u ook niet nog eens opzadelen met hogere belastingen. In zulke tijden hoort de gemeente juist terughoudend te zijn met het verhogen van de lokale lasten.

In Leiden betaal je voor sommige gemeentelijke belastingen, zoals de afvalstoffenheffing, méér naarmate je met meer mensen een huishouden vormt. In de praktijk betekent het dat als je kinderen krijgt, wat al niet goedkoop is, je ook nog eens extra mag afrekenen bij de gemeente. Wat Partij Sleutelstad betreft is dat geen wenselijke situatie. Gezinnen moeten ondersteund worden, niet gestraft. Daarom pleiten wij we ervoor dat kinderen onder de zestien jaar niet worden meegeteld bij het vaststellen van dit soort heffingen.

Voor de onroerendezaakbelasting (OZB) maakt de gemeente onderscheid tussen woningen en niet-woningen. Niet-woningen, waaronder ook gebouwen voor maatschappelijke voorzieningen, betalen fors meer OZB dan gewone woningen. Partij Sleutelstad vindt dat oneerlijk. Een buurthuis, kringloopwinkel of sociaal initiatief is geen kantoorpand of commerciële belegging. Daarom pleiten wij voor een lager OZB-tarief voor niet-woningen met een maatschappelijk doel. Wie iets goeds doet voor de stad, hoort daarvoor niet extra belast te worden.

Daarnaast vindt Partij Sleutelstad dat belastingen die voor een specifiek doel worden geheven, zoals de afvalstoffenheffing of rioolbelasting, ook echt dáárvoor gebruikt moet worden. Als je betaalt voor afvalinzameling, dan moet dat geld ook naar een betere afvalservice. Net als dat het betaalde rioolgeld, enkel besteedt dient te worden aan het onderhouden/verbeteren van de riolering in Leiden.

Ook zien we dat de auto door de gemeente als melkkoe wordt gebruikt, Partij Sleutelstad vindt dit onacceptabel. De parkeerbelastingen moeten omlaag. En het geld dat wordt opgehaald, hoort volledig ten goede te komen aan auto gerelateerde voorzieningen (zoals bereikbaarheid en parkeergelegenheid). Niet aan het weghalen van parkeerplaatsen en doelen die niets met de mobiliteit te maken hebben.

De lasten van gemeentelijke heffingen drukken onevenredig zwaar, juíst op inwoners met een kleine beurs. Partij Sleutelstad vindt dat de gemeente de belastingdruk voor de minima dient te verlichten. Voor mensen met een minimuminkomen moet de ruimst mogelijke kwijtscheldingsregeling gelden. Daarnaast willen we dat de gemeente werkt met een eerlijk, inkomensafhankelijk systeem, bijvoorbeeld via een staffelvorm van subsidies en heffingskortingen. Het Rijk speelt hierin ook een belangrijke rol. De gemeente moet zich daarom in Den Haag blijven inzetten voor een eerlijker en beter toegankelijke landelijke kwijtscheldingsregeling.

Leiden is er voor iedereen die hier woont, leeft of verblijft. Maar op dit moment zijn er mensen die wel gebruikmaken van de stad, met een woning of verblijf hier, maar ergens anders staan ingeschreven en daardoor niet bijdragen aan de gemeentelijke lasten. Partij Sleutelstad pleit voor een forensenheffing: een eerlijke bijdrage van wie langdurig in Leiden verblijft met een tweede woning.

Elke euro kan maar één keer besteed worden. Partij Sleutelstad verzet zich daarom tegen prestigeprojecten, zoals de Leidse Ring Noord en het ontdempen van het Korte Rapenburg. Investeringen die eigenlijk niet nodig zijn, maar wel honderden miljoenen euro's belastinggeld opslokken. Dergelijke megalomane projecten blijven bovendien zelden binnen het vooraf bepaalde budget. Partij Sleutelstad is daarom tegen dit soort prestigeprojecten.

Leiden heeft te maken hoge overheadkosten, een belangrijke oorzaak hiervan is de omvangrijke externe inhuur. Er worden veel externen ingehuurd, bijvoorbeeld voor strategische advisering, die vaak voor exorbitante bedragen aan de slag gaan. Landelijk is afgesproken dat maximaal 10% van de loonkosten aan externe inhuur uitgegeven mag worden (Roemer-norm). Leiden zit hier ver boven. Partij Sleutelstad wil deze praktijk veranderen, door de externe inhuur tot een minimum te beperken en te investeren in kennis en expertise van de eigen (al dan niet aan te treken) ambtenaren.

Partij Sleutelstad maakt heldere keuzes in de gemeentelijke begroting. We geven prioriteit aan het sociaal domein, veiligheid en betaalbare woningen. Hier mag niet op worden bezuinigd, sterker nog, waar nodig moet hier extra geld naartoe. Goede zorg, een veilige leefomgeving en betaalbaar wonen zijn basisbehoeften, geen sluitposten.

Als bezuinigingen toch onvermijdelijk zijn, kijken we eerst naar uitgaven die minder noodzakelijk zijn. Denk aan prestigeprojecten met een hoog kostenplaatje, stadspromotie zonder duidelijke meerwaarde, de gemeentelijke bijdrage aan het Bio Science Park, de hoge overheadkosten, initiatieven als Leiden Inclusief, verhoging van de toeristenbelasting, hogere boetes en dwangsommen, onnodige programmamanagers en andere subsidie slurpende projecten van de stad zoals bijvoorbeeld de Leidse ring noord. Partij Sleutelstad staat ervoor dat elke euro doelmatig en efficiënt wordt besteed. Het is immers uw belastinggeld.

De Leidse gemeente heeft afgesproken dat er een vast bedrag naar het sociaal domein gaat (de gemeentelijke zorg en ondersteuning, zoals jeugdzorg, Wmo en hulp bij armoede). Alsof er een hek omheen staat: er mag niets bij, ook niet als de problemen groter worden of de hulpvraag stijgt. Partij Sleutelstad vindt dat deze benadering niet werkt. Mensen die hulp nodig hebben, moeten die gewoon kunnen krijgen. De gemeente moet de ruimte hebben om extra te investeren als dat nodig is, zeker als dit ten goede komt van de meest kwetsbare groepen. Dit ‘hek’ rond het sociaal domein moet daarom van tafel. Partij Sleutelstad kiest voor menselijkheid en gezond verstand, niet voor starre boekhoudregels.

De afgelopen jaren zijn steeds meer taken van het Rijk naar gemeenten geschoven, vaak zonder voldoende financiële middelen om ze goed uit te voeren. Gemeenten moesten daardoor bezuinigen op ondersteuning en voorzieningen, terwijl de verplichtingen juist toenamen. Partij Sleutelstad kiest hierin helder positie: geen knaken, geen taken. Wij steunen decentralisaties alleen wanneer daar realistisch budget tegenover staat. Leiden mag niet opdraaien voor landelijke tekorten.

De gemeente besteedt jaarlijks voor miljoenen aan belastinggeld, maar voor veel inwoners (en raadsleden) is het nauwelijks te volgen waar dat geld naartoe gaat. Partij Sleutelstad pleit voor meer transparantie in de gemeentefinanciën: heldere overzichten, begrijpelijke toelichtingen en inzicht in grote uitgaven. Geen boekhoudkundige trucs, maar eerlijkheid en transparantie, dient de gemeente uit te dragen.

Onze gemeente kampt regelmatig met planningsoptimisme: investeringsbudgetten worden vastgesteld, maar de uitvoering blijft achter. Dit leidt tot onderuitputting, vertraging en een groeiende kloof tussen begroting en werkelijkheid. Wij zetten daarom in op realistische ramingen en versterking van de uitvoeringskracht, zodat middelen daadwerkelijk worden ingezet voor de doelen die we samen afspreken en het vertrouwen in onze besluitvorming behouden blijft.

De bekostiging van grote projecten met leningen leggen een grote druk op de begroting en beperken de ruimte van toekomstige gemeenteraden. Partij Sleutelstad wil daarom dat de belastingbetaler zich kan uitspreken over grote projecten van meer dan €25 miljoen via een referendum.